Комплетен осврт на сезона 2014/2015

Освоената осма титула во Македонското фудбалско првенство по осамостојувањето на Македонија, а вкупно деветта во историјата на ФК Вардар, барем за момент ги смири страстите меѓу црвено-црната армија ширум Македонија. И оние кои сме најголеми критичари на работата на луѓето од клубот, барем за момент се препуштивме на прославата, но веќе е време да се размислува за иднината и за она кое сите го чекаме со години - Европски Вардар.

Најавите и очекувањата пред почетокот на сезоната беа доста оптимистички и се освен двојна круна во Македонија требаше да биде окарактеризирано како неуспех. После фијаското кое црвено-црните ни го приредија во претходната сезона, приоритет секако беше враќањето на шампионската титула, а двојната круна зачинета со освоен куп требаше само да биде потврда за една Вардарова доминација во македонскиот фудбал, нешто на кое чекаме веќе 20 години.

Човекот кој за многумина беше главниот виновник за лошите резултати во пролетната полусезона од сезоната 2013/14, не доби заслужена оставка и му беше дадена доверба да го предводи клубот и во новото првенство. Потег на управата кој наиде на многу критики од Вардаровите навивачи кои особено беа гневни што ниту еден човек од клубот не превзема одговорност за катастрофата поради која Вардар дури не успеа да дојде ни до позиција која носи место во Европските натпреварувања. Со видно засилен состав и одлични подготовки, Вардар според сите параметри беше фаворит број еден во новата сезона. Беа доведени тројца интернационалци од Ерменија, од кои Хамбарџумијан е стандарден репрезентативец, додека Дашијан повремено е дел од селекцијата која во последниот период беше дел и од самите бараж дуели за пласман на големите првенства. Враќање во старото јато имаа Никола Глигоров, Бобан Грнчаров и Дарко Глишиќ, а беа доведени уште неколку надежни играчи од нашето првенство како Љамчевски и Филип Петковски. Минатогодишниот шампион Работнички остана без неколку клучни играчи и се чинеше дека Вардар и Шкендија ќе ја водат главната битка за титулата.

Судбината сакаше Македонското првенство да започне со вечното дерби против Пелистер во Битола. Натпреварот кој за жал го одбележаа инциденти меѓу Комити и полицијата, Вардар успеа да го добие со голот на Филип Петров. Уште на овој дуел можеше да се забележи дека Вардар има состав кој ќе мора да се прошета во лигата, а тоа беше потврдено кога недела подоцна во дербито со Шкендија славевме со убедливи 3-0, а можевме да постигнеме уште неколку голови. Навивачите особено беа задоволни што клубот доби одличен десен бек во Ерменецот Хамбарџумијан, позиција која со години ни беше нерешлива енигма. За разлика од бавниот Рељиќ кој ја покриваше оваа позиција минатата сезона, добивме многу побрз играч кој подеднакво помагаше и во одбраната и во нападот. Дашијан имаше свој блесок на дуелот со Шкендија, изгледаше како да може да одигра уште 90 минути во исто темпо, покривајќи го целиот терен со силно темпо во текот на целиот меч. Се чинеше дека одбраната на Вардар ќе му ја донесе титулата на клубот, бидејќи тандемот Грне-Таневски, засилен со Глишиќ и Хоф на страничните позиции беше непремостлива пречка за противниците, но демантот стигна веќе на третиот дуел против Брегалница кога Златко направи кардинална грешка и Штипјани дојдоа до водство. Како навивачи на Вардар ние имавме многу причини да им се одмаздиме на Штипјани, после нивното срамно однесување на минатогодишниот меч во последното коло, па силно посакувавме пресврт по водството на Брегалница. Брзо се консолидиравме, израмнивме, а потоа во последните секунди Петковски ја донесе победата во нашите редови. Вардар дефинитивно имаше проблеми со реализацијата во оваа сезона, Ивановски беше далеку од она на кое сме навикнале да го гледаме, а полека својата шанса си ја искористи Петковски. Го зазеде првотимското место, почна да стрела и си доби продолжување на договорот. За жал, тоа беше само негов повремен блесок, додека во остатокот од сезоната беше незабележлив. Вардар не е Вардар доколку не киксне со најслабите екипи во лигата. Во првиот круг на натпревари паднаа сите екипи кои беа сметани за посилни во лигата, додека бодови беа изгубени со најслаборангираните клубови. Почетокот на сезоната беше одличен, Вардар беше прв уште од второто коло, а во еден момент имаше бодовна предност и од 8 поени. Во осмина-финалето на купот беше демолирана Шкендија, а потоа налетавме н незгодната Ренова. Ренова успеа да ни скине 2 бода на Градски, да не демолира во Тетово и да не елиминира од купот. Елиминацијата од купот беше инцијална каписла за новата бура од незадоволства од страна на навивачите и нивното скандирање за оставка на Андреев. Како и во минатата сезона, така и сега, никој од управата на клубот немаше доблест да излезе пред фановите и да превземе одговорност за губењето на предноста од 3-1 против Ренова која ја стекнавме на првиот дуел одигран во Скопје.

Ќе остане запаметена изјавата на Андреев по првиот четврт-финален дуел со Ренова кога потенцираше дека не постои клуб кој може да му даде три гола на Вардар во моментот. Само неколку денови подоцна примивме 3 парчиња во првенствениот дуел во Тетово, а потоа Ренова со победа од 2-0 во реваншот, не ни дозволи ниту да презимиме во купот на Македонија.

Предноста од 8 бодови во првенството се стопи на скромни три бодови предност пред соседите Работнички, со мирољубиво реми во последниот есенски дуел кога гостите беа подобар противник, додека Вардар беше екипата која одеше на 0-0.

Проблемот со напаѓачката линија беше и повеќе од евидентен. Петковски како да ја загуби формата од средината на есенската полусезона, Ивановски погодуваше добро сервирани топки, меѓутоа скоро ништо не можеше да придонесе играјќи како осамен во нападот, додека Миранјан реално и не доби некоја поголема шанса. Илчо Наумовски беше надвор од терените цела сезона поради повреда. Клубот не застана овде и продолжи да носи нови играчи. Во зимкиот преоден рок, за прв пат беа донесени имиња кои навистина наликуваа дека ќе донесат Европски шмек на нашиот состав и после долг период се зголемија апетите кај Вардаровите навивачи. Дресот на Вардар го облекоа Горан Попов кој го замени повредениот Глишиќ кој имаше маестрална сезона, репрезентативниот капитен Пачовски, играчот кој правеше дар-мар во Македонската лига, Дејан Блажевски, еден од понадежните Македонски фудбалери Спировски, како и играчот кој беше прогласен за легенда на Хајдук во периодот од 2000 до 2010 година, Сенијад Ибричиќ. Фуриозниот старт на полусезоната со големата победа од 0-3 во Кратово, донесе голема радост кај Вардаровите фанови и надеж дека конечно клубот е на правиот пат. Но, Вардар иако нанижа неколку победи, начинот на кој доаѓаше до нив воопшто не беше импресивен. Напротив, бевме послабата екипа на теренот, се мачевме да направиме акција преку играчите од средниот ред, но победувавме поради добрите голманска интервенции и индивидуалните квалитети на играчите. Серијата од три победи беше запрена во мечот во кој сите очекувавме декласирање на вечниот ривал Пелистер. Битолчани направија целосен ремонт на составот, забележаа три порази во серија и како клуб кој полека стануваше еден од главните кандидати за отпаѓање, дојде на Градски во надеж дека ќе си замине со понизок пораз од далеку посилниот противник. Вардар одново не ги импресионираше своите навивачи, иако водеше со 1-0 со погодок во една од ретките шанси на мечот, по кардиналната грешка на Пачовски во последните мигови од средбата, остана без планираните 3 бода. Овој нерешен резултат само ги наруши односите меѓу навивачите и играчите на клубот, па откако се пренесе шпекулација дека на наместо во карантин, ноќта пред дуелот со Брегалница во Штип, нашите фудбалери ја поминале во локалните кафани, завладеа наелектризирана атмосфера меѓу оние кои му даваат поддршка на клубот и оние кои треба да гинат во црвено-црниот дрес. Бледата Вардарова игра која ни донесе нов нерешен резултат беше причина да дојде и до мал инцидент меѓу фановите и играчите по завршувањето на дуелот. Иако резултатите не го покажуваа тоа, стартот на пролетната сезона беше далеку под очекувањата, а тоа дополнително придонесе да се намали бројот на публиката на наредните дуели на Вардар. Конечно, Тетекс беше екипата која си замина без бодови од Градски, а Вардар го реши дуелот благодарение на неколку минутната конфузија која владееше во противничката одбрана. На овој меч дебитираше Петар Петковски, младинскиот играч од нашите редови, кој беше вистинско освежување во пролетната полусезона и асистираше за првиот гол на споменатиот натпревар. На денот кога РК Вардар имаше дуел со Киелце во обид да се пласира на фајнл-фор турнирот, Вардар по трет пат сезонава гостуваше во Кратово. Иако двата дуели се поклопуваа, сепак фудбалскиот клуб ја доби поддршката од дел од навивачите и на нивните крилја стигна до нов триумф, во натпревар во кој конечно имавме доминација на теренот. Еден од неколкуте клучни победи стигна после седум дена од гостувањето во Кратово. Градски никогаш не бил попразен, со оглед на фактот што одново управата го закажа дуелот со Ренова во ист термин со реваншот на Киелце-Вардар, па никој не може да им замери на мнозинството кои се решија да останат дома пред малите екрани. Забавата на трибините меѓу тие кои го бодревме Вардар не изостана во текот на целиот меч, меѓутоа тоа не вроди со плод на теренот, бидејќи Вардар тешко доаѓаше до позиција за погодок. Ренова ни беше тврд орев во оваа сезона, не исфрли од купот, ни го нанесе дотогаш единствениот пораз, а во првата полусезона ни скина два бода на Градски. Гледајќи го распоредот за наредните натпревари, формата во која играше Работнички, од витално значење беше да дојдеме до трите бода на овој дуел. Помошникот покажа четири минути продолжение, но ниту тоа не беше доволно да дојдеме до гол шанса. Конечно, по еден слободен удар, дојде до невнимание на одбраната на Ренова, откако нивниот последен играч сакаше да ја препушти топката да замине во гол-аут, не забележувајќи го Хамбарџумијан кој влета од позадина и со глава ја закова во противничката мрежа. Гол за делириум на западната трибина, гол кој Вардар го стави во пол-позиција за освојување на шампионската титула. Имавме 4 бода предност пред Работнички на две кола пред крајот на регуларниот трет круг од натпреварувањето и почетокот на плеј-оф дуелите. Одлична беше веста дека Работнички одигра само 2-2 против Металург на домашен терен, пред нашето гостување против Шкендија во Куманово. И наместо Вардар да ја зголеми предноста пред Работнички, или пак да ја задржи на истата разлика пред меѓусебниот дуел, Тетовските црвено-црни ни го нанесоа вториот пораз во сезоната победувајќи со 3-2. Да биде уште почудно, Шкендија играше со играч помалку цели 75 минути, по исклучувањето на Ашковски. Вардар имаше 2-2 на 10 минути до крај, и наместо да тргнеме по трите бодови, Бразилецот Јуфо со удар од далечина донесе голема радост за домаќините. Последниот дуел од третата рунда беше првото од двете директни соочувања со Работнички во борбата за титулата. Поради подобрата гол-разлика, на Работнички му требаше висока победа над Вардар за да го заврши регуларниот дел како првопласирана екипа, но подеднакво лошо за нас ќе беше доколку во последниот круг влеговме со ист број на бодови. Вардар не смееше да загуби, а победа ќе не донесеше многу блиску до освојување на титулата. Добрата форма Работнички ја потврди и на овој дуел. Само среќата го спасуваше голот на Пачовски во сто процентните шанси на Чума Анене и Баже Илијоски. А кога противникот не си ги искористи своите шанси, најпрвин Грозданоски, а потоа и Блажевски донесоа огромна радост на трибините, носејќи му водство на Вардар од 2-0. И во вториот дел Романтичарите беа подобар противник, но сега Пачовски беше нивната пречка пред затресувањето на нашата мрежа. ГОЛЕМА ПОБЕДА на Вардар, реванш за минатата сезона кога во директен дуел не отпишаа и од борбата за титулата и од пласманот во Европа. Со 6 бодови предност влеговме во плеј-оф дуелите во кои за да ја освоиме титулата ни беа потребни 9 бодови, под услов Работнички да победи во сите 5 дуели до крајот на сезоната. Во првото коло и двете екипи беа сигурни, а веќе во наредното имавме меѓусебен дуел во кој ние можевме дури и да ја прославиме титулата. Работнички одново почна фуриозно, меѓутоа Анене овојпат ги исправи грешките од претходниот дуел и му донесе водство на својот клуб. Немаше крај на нивните напади, а одбраните на Пачовски во овој дуел се покажаа можеби и како клучни за освојувањето на титулата. Петар Петковски направи дар-мар во противничката одбрана, нафрли до Асани, а младиот крилен играч израмни на 1-1. Неколку минути потоа, со својот втор погодок, Асани му носи водство на Вардар од 2-1. За разлика од минатиот меѓусебен дуел, во овој натпревар Работнички сепак не си замина со празни раце, бидејќи Анене го одложи славјето на Вардаровите фанови и остави мала неизвесност во трката за титулата. Во деновите кога на никој не му беше до фудбал поради ситуацијата во Македонија, Шкендија одново го победи Вардар со солопродорот на дефанзивецот Абдула кој го постигна единствениот погодок на мечот. На Вардар му беа доволни уште три бода за да дојде до титулата, а првата шанса за нешто такво ја имавме во дуелот со Ренова на Градски. За жал, ФФМ реши дуелот да се игра без публика, поради состојбата во државата, па титулата ја прославија само мал број на поддржувачи кои од позади затворените врати го бодреа клубот. 

Ренова немаше за што да игра на овој дуел, па беше демолирана со 4-1. Вардар е шампион, потешко од очекувањата, меѓутоа целта беше исполнета. Последниот дуел со Силекс беше повеќе натпревар од ревијален карактер, во кој беше прославена шампионската титула.

Сезона 2014/2015
Пелистер-Вардар 0-1 (Петров 50)
Вардар-Шкендија 3-0 (Ивановски 34, 75, Дашијан 55)
Брегалница-Вардар 1-2 (Хамбарџумијан 18, Петковски 90)
Тетекс-Вардар 2-2 (Ивановски 15, Петров 55)
Вардар-Турново 0-0
Металург-Вардар 1-4 (Асани 7, Грнчаров 11, Грозданоски 65, Ивановски 76)
Вардар-Ренова 1-1 (Петковски 69)
Работнички-Вардар 0-2  (Петковски 16, Таневски 58)
Вардар-Силекс 2-0 (Петковски 24, Хамбарџумијан 87)
Вардар-Пелистер 1-0 (Петковски 45)
Шкендија-Вардар 1-2 (Петковски 6, Грнчаров 16)
Вардар-Брегалница 1-0 (Дашијан 35)
Вардар-Тетекс 5-0 (Петров 13, Ивановски 20, 87, Дашијан 63, Иванов 83)
Турново-Вардар 0-0
Вардар-Металург 3-1 (Дашијан 14, Асани 33, 47)
Ренова-Вардар 3-0
Вардар-Работнички 0-0
Силекс-Вардар 0-3 (Ивановски 11, Блажевски 13, 18)
Вардар-Металург 2-1 (Блажевски 43, Љамчевски 50)
Турново-Вардар 0-2 (Ибричиќ 48, Ивановски 89)
Вардар-Пелистер 1-1 (Ибричиќ 17)
Брегалница-Вардар 0-0
Вардар-Тетекс 2-0 (Ивановски 63, Блажевски 64)
Силекс-Вардар 0-2 (Ивановски 2, Блажевски 56)
Вардар-Ренова 1-0 (Хамбарџумијан 90)
Шкендија-Вардар 3-2 (Ибричиќ 45, Глигоров 76)
Вардар-Работнички 2-0 (Грозданоски 22, Блажевски 39)
Вардар-Металург 2-0 (Блажевски 1, 56)
Вардар-Работнички 2-2 (Асани 55, 75)
Шкендија-Вардар 1-0
Вардар-Ренова 4-1 (Попов 8, Ибричиќ 26, 87, Спировски 39)
Силекс-Вардар 2-2 (Грозданоски 65, Ивановски 84)



Сезоната 2014/15 низ бројки:

(со кликање на сликата, ќе се отвори во оргинална големина)

Со помош на извештаите на страната на ФК Вардар и од малкуте податоци за дуелите од првата Македонска лига на страната на ФФМ, направивме статистика за минутажаата на играчите на Вардар, во кој натпревар биле стартери, дали влегле како резерви, колку пати ги треселе противничките мрежи и колку картони заработиле.

Играчите со најголема минутажа се Грнчаров (2700 минути), Глигоров (2478), Хамбарџумијан (2350), Таневски (1964) и Дашијан (1827). Грнчаров настапил во 30 дуели и на сите бил дел од стартната постава, Глигоров настапил на 28 дуели, Хамбарџумијан на 27, а интересно е што по бројот на одиграни натпревари, на четвртата позиција е Асани со 26 настапи. Покрај Грнчаров, Глигоров и Хамбарџумијан, најмногу пати во стартната постава се нашол и Таневски. Играчот кој највеќе пати ја напуштал играта, иако бил дел од стартната постава е Јасир Асани кој на 20-те дуели во кои бил стартер, дури 17 пати бил заменет. Тројца играчи влегувале како резерви над 10 пати. Филип Петковски бил џокер на 14 дуели, Миранјан на 11, а Љамчевски на 10. Александар Ацевски е единствениот играч кој настапил во првата полусезона, а потоа ја напуштил екипата и зад своето име има само 22 одиграни минути. Темелков е втор по најмал број на минути поминати на теренот (74 минути), а третото место е за Дино Најдоски кој настапил 199 минути. Привилегијата да настапат во нашиот дрес ја имале 29 играчи, а има и такви кои ниту еднаш не го облекле Вардаровиот дрес (голманот Ристовски, Адемовиќ и Илчо Наумовски). Во првите 45 минути на теренот мора да има играч кој е под 21 година, а Вардарци годинава имале 5 играчи кои ги задоволуваат овие услови. Јасир Асани, Виктор Серафимовски, Филип Стојановски, Димитар Иванов и Петар Петковски се младите играчи кои вкупно одиграле 3064 минути на теренот, а Асани е играчот на кого му припаднала скоро половина од оваа минутажа. Асани стартувал 20 пати, Петковски 8 пати, Серафимовски и Стојановски по 5 пати, додека Иванов бил дел од почетините 11-мина на 3 пати.

На голманската позиција се нашле 3 голмани. Павловиќ го бранеше нашиот гол во текот на целата прва полусезона па на 17 мечеви прими 10 голови, Кобетиќ добил шанса на 3 меча и примил исто толку погодоци, додека Пачовски на 12 дуели примил 8 погодоци. Во просек, Павловиќ примал гол на секои 153 минути, Кобетиќ на секои 90 минути, додека Пачовски на секои 135 минути. Вардар не примил гол на 18 од 33-те дуели одиграни во Македонското првенство, што е одличен учинок. Тоа би значело дека Вардар не примал погодок на 6 од 11 одиграни натпревари. Павловиќ може да се пофали дека не примил гол на 10 дуели, Кобетиќ ја зачувал мрежата на еден дуел, додека Пачовски на 7 дуели. Најдолгата серија без примен гол ја имал Пачовски кој на четири последователни дуели излегол како победник со противничките напаѓачи. 

Вардар не успеал да постигне погодок на само 6 дуели, а 4 од нив завршиле со резултат 0-0. Не постои екипа против која Вардар не освоил ниту еден бод, а Металург е единствената екипа која Вардар ја совладал во сите дуели. Против екипата од Железарница се освоени максимални 12 бодови, 10 бодови се освоени во 4 дуели со Силекс и 8 бодови против екипата на Работнички. Во трите меѓусебни дуели Вардар освоил само 5 поени против Турново, а во четирите дуели со Шкендија, двете екипи поделиле по 6 бода и тоа е единствената екипа со која Вардар нема позитивен скор во оваа сезона, иако сме ги добиле првите два првенствени дуели. Најдолгата победничка серија на Вардар е серијата од 6 победи од 8-то до 14-тото коло во кое Вардар ремизира кај Турново. На три пати сме имале два меча во ред во кои не сме дошле до полн плен. Противничката мрежа се тресела 56 пати, а најдобар стрелец е Филип Ивановски со 11 погодоци. Дејан Блажевски има 8 погодоци, Филип Петковски 6, Ибричиќ и Асани по 5, Дашијан 4, Хамбарџумијан, Грозданоски и Петров по 3, Грнчаров 2, а на листата на стрелци уште се запишале и Таневски, Глигоров, Иванов, Љамчевски, Попов и Спировски. Ивановски постигнувал погодок на секои 134 минути, Ибричиќ на секои 158 минути, додека Филип Петковски тоа го правел на секои 192 минути. На листата на асистенции предводник е Хамбарџумијан со 8 додавања кои резултирале со погодок за Вардар. 

Според статистиката на клубот, Вардарци постигнале 35 погодоци со десна гола, 8 со лева и 13 со глава. Ивановски постигнал 9 погодоци со десна нога, Асани 4 пати стрелал со лева, а Хамбарџумијан во 3 наврати погодувал со глава. Фудбалерите на Вардар извеле 146 корнери, упатиле 303 удари кон противничките голови, а од нив 169 завршиле во рамките на голот. Просечно, тоа би значело дека на еден меч Вардарци имале околу 9 удари кон голот од кои 5 завршувале во рамките на голот. 

Најбрзиот погодок го постигнал Блажевски кој во 28-то коло против Металург стрелал уште во 24-тата секунда, додека најбрз пред последното свирче на судијата бил Хамбарџумијан кој против Ренова погоди во 94-та минута и 25-та секунда. 

Нашите играчи се нашле во офсајд 94 пати, направиле 465 фаули, а претрпеле 522.

Дисциплината во нашите редови била на солидно ниво, бидејќи заработени се 67 жолти и 2 црвени картони. Грнчаров е играчот со највеќе жолти картони, дури 8, Глигоров има 7, а го следат уште неколку играчи со по 6 жолти картони. Интересно, Таневски не заработил ниту еден жолт картон. Всушност, на првиот дуел со Брегалница заработил 2 жолти картони, но тоа му го препишуваме како црвен. Единствениот директен црвен картон го заработил Дашијан, истотака во дуел против Штипска Брегалница. 

Нашите играчи извеле 4 пенали, реализирале 3, но и единствениот промашен пенал беше претворен во гол по одбиената топка. Таневски промаши пенал во дуелот со Работнички, но одбиената топка ја претвоти во погодок во дуелот од осмото коло. Блажевски погоди пенал против Металург и Силекс, а Ибричиќ стрлаше против Турново. Против Вардар биле досудени 5 пенали, противниците директно погодија во 4 од нив, но и 5-тиот го претворија во гол по одбиената топка. Металург добија два пенали на четирите дуели со Вардар, првиот го реализираше Стојановски, а вториот Крстев. Вручина од пенал стрелаше против Вардар во победата од 3-2, додека Ренова на дуелот во кој му го нанесе најголемиот пораз на Вардар од 3-0, доби два пенали, во првиот Павловиќ го одбрани ударот на Емини, но одбиената топка противничкиот играч ја претвори во гол. Во вториот пенал, Мемеди биеше сигурно.

Ниту една екипа не успеала да слави на Градски, но на 5 од 17 дуели Вардар не стигнал до полн плен. Два пати Работнички, а по еднаш Пелистер, Турново и Ренова си заминале со бод од нашиот стадион. Само на еден дуел Вардар примил повеќе од 1 гол, а тоа им успеало на Романтичарите кои погодиле два пати. Интересно, само Работнички, Металург, Пелистер и Ренова почувствувале како е да ја затресат нашата мрежа на Градски. Највисоката победа во оваа сезона е постигната на домашен терен, кога Тетекс е совладан со 5-0.

На гости, Вардарци не успеале да постигнат гол само против Ренова. На два пати примиле 3 погодока против Шкендија и Ренова, а највеќе постигнале против Металург, кога противничката мрежа се тресела 4 пати. 

Највисока победа е против Тетекс од 5-0, а највеќе погодоци на еден натпревар биле токму 5, во победата против Тетекс, поразот од Шкендија со 3-2 и победата кај Металург со 1-4. 

Вардарци давале просечно 1.75 голови по натпревар, на домашен терен погодувале по 1.88 пати во просек, додека на гости тоа го правеле по 1.6 пати по натпревар. 

Статистички нашите голмани примале по 0.65 гола по натпревар, на домашен терен по 0.41, а на гости по 0.93. 

Патешествието во купот заврши уште во четврт-финалето, а билансот беше следниот:

Куп 2014/2015

Влазними-Вардар 1-9 (Петковски (10, 46, 87, 88), Петров (44, 61, 66), Иванов (75, 85)
Шкендија-Вардар 2-1 (Грнчаров 15)
Вардар-Шкендија 3-0 (Асани 3, Дашијан 34, Таневски 37)
Вардар-Ренова 3-1 (Асани 40, Петров 71, Темелков 87)
Ренова-Вардар 2-0

Разочарување на сезоната:

Сергеј Андреев...

Иако сликава е само даден момент од еден натпревар, нас ни се чини дека Андреев буквално ја преспа сезоната на нашата клупа. Резултатите не беа катастрофални како во минатата сезона, но не остана незабележано дека Русинот не успеа да создаде хемија меѓу играчите, а Вардар немаше никаква игра во поголем дел од мечевите, иако на хартија има состав кој е светлосни години пред останатите противници. Имаше константно скандирање "ОДИ СИ АНДРЕЕВ" во неколку првенствени кола од вториот дел, меѓутоа ниту тоа не придонесе да управата се запраша до кога ќе му дава шанса на Рускиот стратег. Едно е сигурно, Андреев ќе не води и во Европските натпревари, а дали ќе го доживее почетокот на наредната сезона, ќе видиме допрва.

Позитива на сезоната:

Ако Јасир Асани беше откритието на минатата сезона, а во оваа успеа да биде скоро стандарден првотимец, во оваа сезона тоа беше младинецот Петар Петковски. Се појави во втората полусезона, во моментите кога Вардарци се гушеа со акциите во средината на теренот. Прв пат доби шанса на пријателскиот дуел со Раднички Ниш, а потоа дебитираше и во првенството. Не постигна погодок, но имаше неколку асистенции, а и неколку промашени шанси. Се надеваме дека допрва доаѓа неговото време. Позитивен впечаток остави и Дарко Глишиќ, кој не беше дочекан како големо засилување, но буквално газеше по левата страна се до неговата страшна повреда по која го пропушти остатокот на сезоната. Брзо стана и миленик на навивачите, па се надеваме дека во оваа сезона одново ќе игра во врвна форма, без да го следат малерозни повреди. За поздравување се и подготовките во совршени услови кои ги имаа Вардарци на стартот од сезоната, и на полусезоната. Ако ништо друго, од тој аспект можевме да се наречеме Европски клуб.

Лоши резултати во младинските категории:

Вардар не даде шампион ниту во една конкуренција во младинските категории. Младинците  (под 19) имаа катастрофална првенствена сезона, а истото им се случи и на пионерите (под 17), додека и во двете конкуренции бевме дел од полуфиналињата на купот. Кадетите (под 18) го освоија Македонскиот куп, но во првенството ја загубија титулата во последната секунда на гостувањето во директниот дуел кај Шкендија. Тие беа нашата најдобра генерација, иако и помладите пионери (под 16) може да се пофалат со сличен успех, шампиони на купот и вицешампиони во првенството. Срамота е за клуб како Вардар да дозволи еден Металург да има далеку подобри младински категории од нас. Вардар треба да биде клубот кој ќе ги прибира најдобрите играчи од Скопје, па и од цела Македонија и се надеваме дека тоа ќе се смени во иднината. Најавите се позитивни, конечно се гради комплекс центарот на нашиот клуб после години минати во залудни ветувања. Доста беа настапи на туѓи терени (Вардар натпреварите во младинска категорија ги игра на игралиштето на третолигашот Локомотива), време е младинците да настапат на својот комплекс од терени и да ги имаат условите како што на пример во моментов ги имаат нивните врсници во машкиот и женскиот ракомет. Во Вардар треба да се прави селекција во која ќе играат само најдобрите, а не да може да тренира секој кој има да си плати за тренинг. Квалитетот секогаш треба да биде пред квантитетот.

Чудниот формат на натпреарување на ФФМ:

Зошто да биде едноставно, кога може да биде комплицирано???

Најверојатно според оваа изрека се воделе и челниците на ФФМ. Го намалија бројот на екипи во првата Македонска лига на 10 и наместо да имаме четирикружен систем со вкупно 36 натпревари, добивме првенство со 32 кола. Задржан беше трокружниот систем во кој во третиот круг, првите 5 екипи играат еден меч повеќе на домашен терен во однос на останатите пет, додека во плеј-офот како што беше наречен четвртиот круг, првите 6 екипи после 27-те меча, играат по само еден меѓусебен дуел со што се доаѓа до бројката од 32 меча. Па така, Вардар одигра 17 меча на домашен терен, а 15 на гости, слично како и Работнички и Шкендија на пример. Работнички имаа среќа да 3 пати бидат гости против Вардар на Градски, теренот на кој играат и двете екипи. Па така, може да се каже дека Работнички одиграле 20 меча на домашен терен, а само 12 на гости. Од иста причина 18 дуели Вардар ги одигра како домаќин, а 14 како гостин. Од 15-те гостински дуели, Вардар одиграл 3 во Скопје и дури 12 пати вон Скопје. Од друга страна, системот на натпреварување сакал Работнички од 15-те гостувања, само 8 пати играл вон Скопје, а дури 24 дуели ги одиграл во нашиот главен град (Тетекс поголемиот дел од домашните мечеви ги играше во Скопје). 

Комити Запад:

За нашата навивачка група оваа година беше одбележана со слабата бројка на дуелите, но и со големата забава на трибините. Секогаш е лесно кога на трибините одат само оние кои секогаш се редовни на натпреварите, па не треба да бидат молени за да навиваат. На бројката можеби влијаеше и инцидентот кој се случи во првото коло во Битола. Нашиот Турчин остана без два прста на левата рака, а никој не превзема одговорност за тој чин. Симболично, на крајот од сезоната, токму тој беше оној кој прв го подигна трофејот. Вардар доби поддршка на сите мечеви на кои им беше дозволен влез на навивачите и бројката никогаш не беше помала од 70-тина луѓе. Бројни беа гостувањата во Битола, Штип и особено во Кратово каде што на два пати имавме одлични изданија. Првото гостување во Кратово на отварањето на пролетната полусезона беше можеби и најдобро организираниот меч годинава.

Останува запаметено дека на своја рака без никаква најава наши членови беа присутни како навивачи на гостувањата кај Ренова (при што на куп дуелот дојде до голема пресметка со полицијата) и првенственото гостување кај Шкендија. За жал, на тој меч Комити не успеаа да влезат на стадион, туку колективно беа однесени во станица и добија кривични пријави без никаква причина. Овој инцидент беше уште една голема причина за помалата бројка на трибините во остатокот од сезоната. Одлична бројка видовме во дуелите со Шкендија, Пелистер и Работнички, а особено ќе се памети повеќе од 100 минутното навивање на последниот есенски дуел кога се славеше 15 години од постоењето на Лојал Фанс. Дуелот на три пати беше прекинуван поради пиротехника, а дождот не беше никаква пречка да грми цело Скопје од Комитските грла. 

Мора да се забележи дека односот со играчите не беше на ниво во текот на целата сезона. Фудбалерите не знаеа да се соочат со навивачите при поразите и нерешените дуели, а во неколку наврати не сакаа ниту да отпоздрават при победите. Остана запаметено дека Грне и Таневски во еден од дуелите не им дозволуваа на остатокот од играчите да отпоздрават со Комити, меѓутоа на крајот од сезоната се се заборави.

За посетеноста во текот на сезоната повеќе имаме кажано во постот:

http://sdvardar.blogspot.com/2015_04_01_archive.html

Каде сте Вардарци?

Во изминатиов период несомнено вниманието на навивачите и фановите на Вардар беше насочено кон дуелите од ракометната Лига на шампиони и нокаут мечевите со Полските противници. Чест и привилегија беше да се биде дел од салата Јане Сандански во овие два натпревара, да се прослави големата победа против Висла и да му се дава поддршка на клубот и по поразот против Киелце, меѓутоа луѓето како да забораваат дека Вардар не се сака само на ваквите натпревари.

Жално изгледа Градскиот стадион на фудбалските натпревари на Вардар, клубот кој на секој навивач на Вардар треба да му биде примарен. Се случи три натпревари по ред дуелите на РК Вардар да се поклопуваат со дуелите на ФК Вардар, што се покажа катастрофално по посетата на фудбалските натпревари. Фудбалскиот клуб влезе во серија на катастрофално одиграни натпревари (иако резултатите не говорат така), никој не превзема одговорност за тоа, додека од другата страна играчите на РК Вардар оставија срце на терен и нормален след на настаните беше дека повеќето ќе се одлучат да ги гледаат ракометните натпревари. 

На дуелот во Штип присуствуваа околу 200 навивачи на Вардар, додека на ракометниот дуел со Прилеп кој се одигра во исто време, имало околу 400 гледачи, што е за повеќе од десет пати помалку од бројот на публика во натпреварите од ЛШ.

Сите беа среќни и со голема возбуда ја пренесуваа веста дека картите за дуелот со Киелце се продале за половина час, но никој не се сети да праша каде се овие гледачи на дуелите од домашното првенство, на дуелите од СЕХА лигата?

Го подигнавме просекот на посетеност во СЕХА лигата, се подигнува и посетата во домашното првенство, но кога ќе се спореди со натпреварите од ЛШ се доаѓа до голема разлика во бројката. Еден клуб се сака во секое натпреварување, купен реквизит од клубот не ве прави закоравени фанови на истиот, изгледани десет натпревари на годишно ниво не ви даваат за право да објавувате статуси од типот на "ЕДНА ЉУБОВ, ЕДЕН ЖИВОТ", туку редовното присуство барем на домашните мечеви ќе ви ја донесе привилегијата да се наречете Вардаров навивач.

Постов не е наменет за карање по прашањето кој е поголем Вардарец, постот е наменет за да ве мотивира почесто да присуствувате на Вардаровите натпревари. Во фудбалот повеќето бараат оправдување во слабиот квалитет на натпреварите и навистина се во право, и не постои никаков аргумент со кој би можело да се побие ова оправдување, но еден вистински навивач по секоја цена мора да присуствува барем на домашните натпревари. Тоа не е обврска, тоа не е должност, тоа е потреба, да се биде онаму каде што се чувствуваш како дома покрај своите другари од трибината, гледајќи го она што ти причинува најголемо задоволство и понекогаш и најголема тага во животот. Никакво оправдување не смее да бара човек што пее ЦРВЕНО-ЦРНА КРВ ВО МЕНЕ (додуша повеќето пеат погрешна верзија, црвено-црна е во мене), за да одбегнува доаѓање на стадион и во сала.

Пасивноста е главната одлика на целиот Македонски народ во целина, научени се сите дека некој од страна треба да дојде за да ја подобри ситуацијата.

Не ви се допаѓа играта на ФК Вардар? Дојдете на стадион и скандирајте против играчите.

Не ви се допаѓа тактиката на ФК Вардар? Дојдете на стадион и побарајте смена на тренерската позиција.

Не ви се допаѓа работата на управата? Дојдете на стадион и побарајте одговорност од истата.

Напразни се скандирања од 300 луѓе, промени се прават кога голема толпа приврзаници ќе застане зад истите барања. 

Вардар дава гол против Ренова, постот на страната на ФК Вардар го лајкнуваат повеќе луѓе отколку бројот на публика на стадионот. Секоја чест за оние кои одат на северната трибина и доаѓаат на неутрална трибина на гостувањата, покрај најверните Комити кои на секој натпревар даваат безрезервна поддршка, но прашањето каде се останатите навивачи на Вардар?

Каде се уште 70 000 луѓе кои ги имаат заследено профилите на ФК и РК Вардар на ФБ?

Каде се оние 36 000 луѓе кои присуствуваа на Вардар-Бате Борисов?

Каде се оние 6 000 луѓе кои редовно присуствуваат на натпреварите од ракометната ЛШ?

Не можеш да го поддржуваш РК Вардар, а да не си навивач на ФК Вардар.

ФК Вардар во секое време мора да добива предност пред РК Вардар, и Комити како група не смеат да си дозволат повеќе луѓе да има на ракомет, отколку фудбал.

Се оди на фудбал во секое време, додека на ракомет само доколку не се поклопува со фудбалот.

Против Ренова на Запад имаше едвај 70-тина луѓе, затоа што поголем дел од групата замина за Полска, додека остатокот гледаа ракомет пред малите екрани.

Против Силекс на гости со автобус заминаа едвај 30-тина луѓе, а се придружија уште 70-тина кои си заминаа предвреме за да стигнат на ракомет. 

Против Турново гостуваа 100-тина навивачи затоа што повеќето беа во Полска на ракометен дуел.

Уште поголема е вината кај оние кои не биле ниту на фудбал, ниту на ракомет. Вардар гостуваше во Штип, присуствуваа 200 луѓе, а остатокот мораше да биде присутен на дуелот Вардар-Прилеп во домашното првенство, кога веќе се решиле да не гостуваат на фудбал.

Термините од ракометната домашна лига се договараат во 5 за 12, а клубот не успева да извести навремено, но кој сака да дознае ќе дознае и ќе присуствува на натпреварот.

На последниот дуел со Пролет во минатата сезона Вардар имаше поддршка од само 30 Комити, ама затоа на дерби дуели сите пеат дека никогаш нема да го остават клубот...

Уште полошо е што поради големиот интерес за дерби ракометните дуели, некогаш најверните остануваат без карти или се приморани да го делат местото со 5 пати повеќе луѓе отколку што е капацитетот на салата. Во моментов може на некого ќе му изгледа смешен овој пост, ќе има коментари дека никој не сака да гледа аматерски фудбал, ама за жал тие што даваат такви коментари во иднина ќе бидат први на стадион кога Вардар ќе игра квалификации од ЛШ, ќе се сликаат со сите фудбалери кои во моментов ги плукаат, ќе бидат најголеми фудбалски експерти и можеби ќе ги откупат картите на некои што многу повеќе ги заслужиле.

Вардар низ годините ги изгуби фановите кои прават притисок од јужна трибина (сега северната). Најголема радост ни преставува кога ќе видиме постари дедовци како доаѓаат на домашните натпревари и особено кога доаѓаат на гостински мечеви, и задлабочени во натпреварите коментираат за истите. Таквите луѓе ги загуби Вардар во минатото, а за жал клубот не прави ништо за да ги врати на трибините.

Сите сме помирени дека само добрите резултати ќе ги вратат овие генерации на трибините, но наше е да работиме на носење на нови генерации на трибините кои долги години ќе останат на истите.

Модерно е да си навивач во тинејџерските години, тешко е да останеш верен на клубот во понатамошните години кога имаш повеќе обврски во животот и треба разумно да го распоредиш времето. Тука се гледа кој од љубов доаѓал на стадион, а кој за да биде виден затоа што тоа било модерно во дадениот момент. 

Вардар од останатите клубови се разликува по тоа што има луѓе кои живеат за клубот и за секој натпревар не се прашуваат дали ќе има организирано навивање, туку и со свои средства ќе направат се за да го бодрат Вардар, без разлика во кој спорт игра и во кое натпреварување.

Проблемот е што ваквите луѓе се малку и кај другите наидуваат на исмевање дека се будали што си го трошат времето на натпревари од домашно првенство, а потоа никој не го почитува нивниот труд и посветеност, туку истите се осудени доколку критикуваат во дадени моменти, од претходноспоменатите кои се најголеми експерти кога клубот игра на високо ниво.

Сите сакаат победи и добра игра на теренот, но не може секогаш работите да одат под конец.

Впрочем кај нас за се има оправдување, ако тимот е слаб, публика не доаѓа дека нема што да види, ако тимот е силен, а нема добри резултати, тогаш оправдување е дека местеле и не заслужуваат публика, ако е силен клубот и има одлични резултати, тогаш оправдување е дека противниците се слаби, Вардар секако ќе победи и не се интересни натпреварите.

Пак ќе повториме, лесно е да најдеш оправдување, тешко е секој викенд да посетиш неколку натпревари на Вардар, да одвоиш време и финансиски средства.

Ракометната ЛШ веќе е минато, сите сили сега треба да се насочат кон освојување на двојната круна во ракомет и првенството во фудбал, а на Вардар му треба вашата поддршка.

Сите знаеме дека против Металург во ракомет или со Шкендија во фудбал ќе бидете најголеми Вардарци, но на Вардар му треба поддршка во сите натпревари.

И двата состава влегуваат во пеколен ритам и секој изгубен бод може да биде кобен за клубот.

Во фудбал нема да ни биде дозволено гостување против Шкендија, но затоа во недела не очекува можеби клучниот дуел со Работнички во борбата за титулата. После се што напишавме, се надеваме дека добивте мотивација за присуство на трибините.

СИТЕ НА ГРАДСКИ, ВАРДАР ИГРА!!!

Сите на пиво, РК Вардар е осминафиналист...

РК Вардар одигра одлична групна фаза во годинешната ракометна лига на шампиони. Ждребката не не посака и не смести во групата на смртта, против вицешампионот на Германија, гигант од Унгарија, шампионот на Франција, младиот и незгоден Словенечки состав на Цеље и Чеховски Медведи кои не беа достојни противници, но покажаа дека и тие имаат играчи со кои ќе можат да се пофалат за некоја година, надминувајќи го финансискиот колапс кој им се случи пред две години. Вардар го посрамоти Рајн Некар, тимот кој само поради полошата гол-разлика го загуби трофејот во Германската Бундеслига, во фото-финишот со Кил, и само нијанси не делеа од завршување на првата позиција во групата. За да не стартуваме од пол-позицијата во осминафиналето се погрижи Веспрем кој имаше повеќе среќа во завршницата на дуелот во Скопје, па ако не ја испуштевме победата во последните секунди, ќе бевме во многу подобра позиција за пласман во толку посакуваната најсилна четвртока во ЛШ. 

Ждребката воопшто не ни беше наклонета ниту за осминафиналните дуели, па налетавме на Полскиот вицепрвак, тимот на Висла Плок. Она од кое стравувавме пред првиот дуел на нивниот терен беше фактот што во салата во Плок паднаа скоро сите противници во нивната група, па дури и Барселона која сезонава доминира во најсилното ракометно натпреварување.

Вардар во одлична форма замина за Плок, декласирајќи ги Рајн Некар и Веспрем во СЕХА лигата, и ништо не навестуваше дека ќе се случи потоп на гостувањето во Полска.

Висок пораз не најавуваше ниту стартот на мечот. Водство од 0-3, резултатска нишалка до средината на првото полувреме, за после кобниот тајмаут на Маноло Каденас, да тргне надолу црвено-црниот брод. Слично како и во минатогодишниот дуел со Металург во првенството, гостувањата кај Барселона и ПСЖ, нашите ракометари како да го губат компасот доколку на гостински терен се најдат во негатива од 4-5 гола. Не ни одеше ништо од рака, промашувавме пенали, голманот на Висла кој е далеку од ракометниот голмански крем ни изгледаше како непремостлива пречка, а на спортивната страна одбраната изгледаше како Швајцарско сирење, па не знаевме што не снашло, особено откако Абутовиќ го заработи второт исклучување и мораше да игра "помеко" во одбраната. 

На крајот, треба да бидеме презадоволни од пораз од само 6 гола разлика, бидејќи лесно можеше двобојот да биде решен уште во првиот дуел, особено ако Висла не добиеше со двоцифрена разлика, нешто што беше на прагот да се случи. 

Првата битка на Шпанските стратези ја доби Шпанскиот селектор Маноло Каденас, а сега на ред е Раул да ја добие втората битка, а со тоа и целата "војна".

Висла на домашен терен не е истиот состав како и на гостински терен, особено што во својата сала се навикнати на добра и бучна атмосфера. Сепак, Скопје е Скопје, како што би рекол стручниот коментатор Бараган од ЕХФ, тоа што се случува во Јане Сандански не може да се види на ниедно друго место, бидејќи и самиот тој има чувство дека се тресе целата сала кога игра Вардар.

Висла нема да има поддршка од своите фанови во Скопје, останува на нас да направиме пекол кој ќе го паметат долго време. Разлика од 6 голови не е недостижна, ниту пак Висла е тим кој е составен од играчи од врвна класа. Во Плок победи нивната тимска игра, додека во нашите редови не им одеше ништо од рака на повеќето играчи, освен на Душебаев кој е единствениот на кој треба да му се заблагодариме што сме сеуште во игра. 

Вардар не може да одигра два натпревари на толку лошо ниво, па некако сите очекуваме дека нашите пулени токму во сабота ќе го одиграат својот меч на сезоната, прегазувајќи го Полскиот противник.

Додека сите си поставуваат прашање дали Вардар ќе ја елиминира Висла и ќе го повтори минатогодишниот успех, ние ќе ве вратиме 9 години во минатото, потсетувајќи ве дека нашиот ракометен клуб има надоместено и поголема разлика од првиот дуел.

Беше тоа во ноември 2006 година, кога по елиминцијата на Грчки ПАОК во втората рунда од купот на победниците на куповите, Вардар во третата рунда налета на еден од најмалку посакуваните противници, Францускиот Иври.

Вујовиќ како тренер на нашиот клуб пред првиот натпревар кој се играше во Франција највеќе стравуваше од нашиот екс играч Мартиновиќ. На крајот испадна дека сосема е оправдано неговото стравување, бидејќи на премиерниот дуел Мартиновиќ со 9 погодоци придонесе во високата победа на Францускиот претставник. Босанецот Смаилагиќ додаде 8 погодоци во триумфот на Иври од 36-29!

ИВРИ - ВАРДАР 36:29 (22:11)

ИВРИ. - Сала "Делоне". Гледачи: 300. Судии: Хинтенаус и Шнајдер (Австрија).

ИВРИ: Почуча, Шапон, Ришар, Сарни, Мартиновиќ 9, Мокрани 1, Абало 3, Оскарсон 5, Мањен, Хаџали 3, Жилбер 5, Смаилагиќ 8, Крепа 1.

Седмерци: 1-1. Исклучувања: 12 мин.

ВАРДАР: Даскалоски, Петковски, Ракчевиќ 5, Неданоски 2, Мајнов 3, Јовиќ 8, Васјук, Маркоски, Коваленко 2, Додер 4, З. Мојсоски, Алушовски 2, Н. Мојсоски 3, Вукадиновиќ.

Седмерци: 1-1. Исклучувања: 10 мин.

Вардар одигра катастрофално прво полувреме, но до крајот на натпреварот успеа да ја намали негативата на поприфатливи 7 голови. 

Од тогашниот состав голманот Зоран Петковски сега е тренер во младите категории во Вардар, Неданоски е член на Вардар Јуниор, нашиот втор состав, додека Даскалоски беше дел од составот кој ни ја донесе титулата пред две сезони. Голем дел од останатите ракометари во наредните сезони преминаа во сино-белиот дрес на ривалите од Автокоманда.

И покрај високиот пораз во првиот дуел, во нашиот табор немаше никаков знак за паника. Напротив, Вујо и претседателот Михајло веруваа дека Вардар може да ја стигне предноста од Франција, со тоа што Вујо сметаше дека 7-те голови разлика треба да се анулираат рамномерно во текот на целиот натпревар, додека Михајловски повеќе посакуваше уште во првиот дел да го прегазиме противникот и мирно да го приведеме натпреварот кон посакуваниот крај.

Ова е истотака едно од прашањата за нашиот дуел со Висла во сабота, дали е подобро Вардар рамномерно да ја анулира разликата, да води 4-5 гола разлика до 50-тата минута и во последните 10 минути да го зададе крајниот удар, или пак е подобро веднаш да анулира разликата и истата да се одржува до крајот на натпреварот. Често се случува една екипа да поведе со голема разлика, но да се опушти до крајот и противникот да ја стопи предноста. 

Сведоци бевме на нешто такво во домашниот дуел со Рајн Некар, во дуелот со Решица во КПК пред неколку сезони, во неколку дуели со Металург во СЕХА лигата кога водевме со голема разлика, па противникот ни израмнуваше итн.

Сепак, оваа тактика на брзо анулирање на водството одлично не послужи во двобојот со Иври. Мотив за уште една незаборавна вечер во Кале беше ветувањето на Михајло дека во случај Вардар да го елиминира Иври, цела сала ќе добие бесплатно пиво. Французите налетаа на вистински пекол во Кале, нашата препознатлива ракометна тврдина. Притисокот беше врз гостите, особено што по 30 минути игра Вардар веќе водеше со 16-7 и со два гола ја имаше надминато гол-разликата од првиот дуел. 

Таа вечер Вардар немаше играч кој не беше расположен за игра. Нашите момци се надминаа себеси и во ниту еден момент не ја доведоа победата во прашање. Напротив, не само што ги анулиравме седумте гола негатива од Франција, туку и го совладавме противникот со двоцифрена разлика од 12 погодоци.

Вардар победи со 32-20, а целата сала скандираше СИТЕ НА ПИВО. Победата се славеше долго во ноќта, а Вардар во таа сезона дотурка до четвртфиналето каде загуби од Босанскиот клуб Сараево.

ВАРДАР - ИВРИ 32:20 (16:7)

СКОПЈЕ. - СРЦ "Кале". Гледачи: 2.000. Судии: Карлубик и Струхар (Словачка).

ВАРДАР: Даскалоски (16), Докниќ (2), Петковски, Ракчевиќ 2, Неданоски, Мајнов, Јовиќ 7, Васјук 3, Маркоски 2, Коваленко 4, Додер 4, Алушовски 4, Мојсоски 6, Вукадиновиќ.

Седмерци: 2-2. Исклучувања: 12 мин. (Ракчевиќ, Јовиќ, Васјук, Маркоски, Вукадиновиќ и Алушовски по 2).

ИВРИ: Почуча (9), Шапон, Ришар 4, Сарни, Мартиновиќ 1, Крепен, Мокрани 1, Абало 4, Оскарсон 5, Мањен 1, Тизолана 2, Хаџали, Гилбер 2, Смаилагиќ.

Седмерци: 1-1. Исклучувања: 16 мин. (Сарни и Ришар по 6, Мањен 4). Црвен картон: Сарни (52') и Ришар (56').

Претставување на составот на Висла Плок

РК Вардар немаше многу среќа при ждребката за осминафиналните дуели од лигата на шампионите, па го доби условно најсилниот противник, Полскиот вицешампион Висла Плок. 

Во Полското домашно првенство веќе неколку години доминира тимот на Киелце, а последниот клуб кој успеа да ги изненади беше токму Висла Плок која последната титула во Полска ја освои во сезоната 2010/2011.

Тимот на Висла може да се пофали со 7 титули во Полската суперлига и 10 куп трофеи.

Во Европа немаат некој поголем успех, а во ракометната ЛШ ова им е прв пат како успеваат да ја поминат групата, после 6 неуспешни обиди.

Во тековнава сезона Висла одново се наоѓа зад Киелце во домашното првенство откако го загубија меѓусебниот дуел со катастрофални 22-35 на домашен терен. Истотака, Висла има и еден нерешен резултат, одново на домашен терен, но со петтопласираната екипа на Стал Миелек. Многумина токму домашниот терен на Висла го сметаат како нивна најголема предност, пред се заради одличната атмосфера која ја има на трибините.

Дуелот Вардар-Висла Плок е дуел на екипите кои со сигурност имаат најдобра атмосфера на домашните натпревари, Без никаква дилема атмосферата на нашите домашни натпревари е најдобра во однос на сите ЛШ мечеви, меѓутоа и Висла Плок може да се пофали со одлична поддршка, па ова му дава дополнителен "шмек" на овој осминафинален дуел.

Слично како и Вардар, така и Висла имаше силна група во првата фаза од натпреварувањето и успеаа како екипа од четвриот шешир, да финишираат на третото место во групата.

Висла освои 13 поени во првата фазам остварувајќи 6 победи, 3 порази и еден нерешен дуел.

Дури 8 од поените ги освоија во својата "Орлен арена" која има капацитет од 5467 седишта. 

Висла беше единствената екипа која успеа да ја совлада Барселона во теовната сезона и токму со таа победа го привлекоа вниманието на својата страна. Единствена екипа која си замина со цел плен од Полска, беше Данскиот КИФ Колдинг, кој победи со 28-29.

Висла за малку не му се реваншираше на Колдинг, па во Данска освои бод играјќи 30-30. На гостински терен Висла е послаба екипа, па така едвај тепаа на гостувањето кај слабиот Алингсас, совладувајќи ги миниминално со 1 разлика. Не се изнаиграа и во Турција кај Бешикташ, победувајќи со 3 гола разлика. Беа демолирани кај актуелниот шампион Фленсбург, но затоа во решавачкиот дуел за третата позиција успеаа да ги совладаат со 31-29.

Покрај се, мора да напоменеме дека Фленсбург на овој дуел играше без своите двајца главни креатори на играта, Гландорф и Могенсен. Доколку они беа на теренот, овој натпревар можеше да добие сосема поинаков тек.

На натпреварите од првата фаза, Висла постигнала вкупно 288 голови, што значи дека дури 11 тимови биле поефикасни од нив. Во споредба со Вардар имаат постигнато 25 погодоци помалку. Просечна постигнуваат по 28.8 погодоци на натпревар.

Од друга страна, примиле само девет погодоци помалку од Вардар, односно вкупно 280 погодоци, што значи дека на меч примале по 28 погодоци во просек.

Во споредба со натпреварите на Вардар на кои имаше по 61.2 голови во просек, на натпреварите на Висла просечно се постигнувале по 56.8 погодоци.

Дел од играчите на Висла Плок ни се познати од светското првенство кое пред еден месец се одигра во Катар, на кое Полската репрезентација стигна до бронзениот медал. 

Во својот состав имаат 5 репрезентативци кои се закитија со бронзениот медал, а тоа се искусниот голман Вихари, левиот бек Јуркевиќ, десното крило Дашек, пикерот Шипшак и левото крило Вишњевски.

Како што веќе споменавме, на голот го имаат искусниот 35 годишен голман Вихари кој не доби голема шанса во репрезентацијата, со оглед на фактот што таму е неприкословен Шмал. 

Вихари е прв голманот во составот и е вистинска легенда на клубот со оглед на тоа што го брани нивниот гол веќе 12 сезони. Негова замена е 23 годишниот Шпанец Коралес Родриго, додека трет голман е младиот 20-годишен Адам Моравски.  

На пикерската позиција се одлично покриени со Португалскиот репрезентативец Тиаго Роча кој во последните репрезентативни дуели погоди 9 пати против Унгарија и 6 пати против Русија. Во досегашниот тек на натпреварите, Роча има постигнато 35 погодоци во ЛШ, а вториот пикер Шипшак кој ни е познат од тукушто завршеното СП има постигнато 2 погодоци повеќе, односно 37. Се работи за одличен играч, кој истотака игра добро во одбраната со своите 206 сантиметри. Трет избор на пикерска позиција е Квиатковски кој досега стрелал само еднаш во противничките мрежи.

Во однос на нашиот тим кој има севкупно 53 погодоци од пикерска позиција, Пољаците се подобри со 73 голови од основната линија.  Всушност една четвртина од своите погодови, Висла ги постигнала преку пикерите и тука ќе видиме голема борба.

На левата крилна позиција го имаат играчот кој на нас ние е многу познат од настапите во Српската репрезентација. Се работи за Иван Никчевиќ кој веќе четврта сезона е дел од Висла. Никчевиќ им е еден од најдобрите стрелци, постигнувајќи 26 погодоци досега. Негова замена е Полскиот репрезентативец Вишњевски кој подобро игра во одбрана, а во нападот стрелал само 6 пати. Десната крилна позиција го дава најдобриот нивен стрелец во Полската суперлига, Романскиот репрезентативец Валентин Ѓонеа. Досега Ѓонеа стрелал 35 пати во противничките мрежи и веројатно е една од најголемите опасности за противничките голови. Дашек кој е подобар во играта во одбрана е неговата замена на десната крилна позиција. Полскиот репрезентативец досега има постигнато 9 погодоцо во ЛШ.

Немања Зеленовиќ уште еден Српски интернационалец во нивните редови е најдобриот стрелец во ЛШ со постигнати 41 погодоци од десната бековска позиција. Екс играчот на Цеље немаше свој ден против Фленсбург, но затоа во победата над Барселона постигна 7 погодоци. Се работи за класичен бек шутер. Уште повисок играч на десната бековска позиција е Шпанецот кој претставува вистинска грамада со своите 213 сантиметри, а тоа е Монторо Кабело кој досега има постигнато 19 погодоци, меѓутоа неговата позначајна улога е во играта во одбрана. 

На левата бековска позиција имаат поголем избор, па затоа и погодоците се поделени посразмерно, нешто налик на нашата лева бековска линија. Несомнено, тука е лидер Мариуш Јуркевиќ, Полскиот репрезентативец кој досега во ЛШ има постигнато 26 погодоци. Романецот Ракотеа стрелал 18 пати од оваа позиција, а Србинот Пушица додал уште 4 погодоци. 

Шпанската колонија во Висла ја заокружува средниот бек Барабаш кој е играчот кој ги разигрува останатите во составот. Дојде од екипата на Ла Ријоха како замена за Петар Ненадиќ и досега има постигнато 31 погодок во ракометната ЛШ.

Шпанец седи и на нивната тренерска позиција, па ќе гледаме Шпански тренерски дуел. Се работи за Маноло Каденас, селекторот на Шпанската репрезентација.

Висла Плок има интересен состав, во кој има 5 Полски репрезентативци, 3 интернационалци од Шпанија и Србија и двајца од Романија. Најопасни се од пикерските позиции каде што доминираат Шипшек и Тиаго Роча кој игра во се подобра форма, нападот го разигрува Шпанецот Барабаш, додека Зеленовиќ и Јуркевиќ се задолжени за стрелање од бековските позиции. Никчевиќ и Ѓонеа погодуваат од крила, додека многу важно е што имаат доста цврста и висока одбрана за која Раул Гонзалес ќе мора да пронајде лек, бидејќи во неколку наврати се покажало дека имаме проблем со ваквиот тип на екипи.

На крај, веруваме во нашиот состав, сметаме дека сме поквалитетни од противниците, па даваме шанси од 70-30% во наша корсит, особено што вториот дуел ќе се игра на нашиот терен. Момците имаат 3 недели за анализа на противникот, а потоа го напаѓаме ланскиот успех. 

РК Вардар низ бројки во ракометната ЛШ

Ако некој клуб од СД Вардар заслужува огромни пофалби за играта во оваа сезона, тоа дефинитивно е РК Вардар. Нашиот машки ракометен клуб пред само два дена го торпедираше еден од лидерите во првенството кое се смета за убедливо најсилно во ракометниот свет. Рајн Некар Ловен успеа да избегне демолирање и на првиот дуел во Скопје против Вардар, а можеме да кажеме дека и овојпат треба да бидат среќни што загубија со 7 разлика на свој терен. Вардар конечно го поседува тоа што во минатото им недостасуваше на неколку Македонски клубови на Европска сцена, а тоа е надминување на притисокот кога се игра на гостински терен. Тоа е само доказ за големиот квалитет на составот, предводен страна на одличниот стратег Раул Гонзалес, кој тивко си ја одработува својата работа, придонесувајќи Вардар да стане еден од најдобрите ракометни клубови во светот.
Каде ќе ни биде крајот доколку немавме толкави проблеми со повредите, особено на играчите кои играат добро во одбрана?
Кога Вујо го донесе Карачиќ во Вардар, стануваше збор за играч кој беше тотално непознат за нас. Единствена информација беше дека во првиот дуел меѓу Босна и Вардар, Карачиќ имаше солиден натпревар против нашиот клуб. Дојде како засилување од Сараевскиот клуб кој беше пред финансиски колапс, но немаше шанса да ги покаже своите квалитети, бидејќи влечеше повреда која го оддалечи вон терените повеќе од месец дена. Првата шанса ја доби токму на завршницата од премиерното издание на СЕХА лигата, кога можевме да забележиме дека има добар потенцијал во него.
За наша среќа, продолжи да се развива правилно и прерасна во наш лидер, играч без кој не може да се замисли моменталниот состав на Вардар. Играч со добар удар, доста пробивен, има одлична прегледност на теренот, па навремено асистира до пикерите и крилата, а специјалност му е ударот со зглоб под противничките блокови. Конечно доби шанса и во Хрватската репрезентација и допрва треба да ги има своите 5 минути во коцкестиот дрес.
Колкаво е значењето на еден тренер, доволно говори играта на Дибиров во Руската репрезентација, и неговата игра во црвено-црниот дрес.
Дибиров има одлична завршница од позициони напади, најчесто ги посрамотува противничките голмани, има одлична завршница на контра нападите во кои секогаш е во прв план, ги подобри своите реализаторски способности од линијата за 7 метри, а се поважна улога има и при играњето на одбраната 5-1. Играч кој просто лебди на теренот, а остана запаметена и украдената топка во дуелот со Рајн Некар кога во стил на Џордан им украде една висока топка на противниците. Кај селекторот Кулешов неговата улога е малце поразлична, па во Руската репрезентација видовме сосема друг играч, не препознатлив во однос на настапите во Вардаровиот дрес. Среќа што пред година дена го одбравме Раул Гонзалес, а не Кулешов.
Ако за нешто треба да му заблагодариме на Рускиот селектор, тоа е заради шансата која му ја даде на Шишкарев. Шишкарев е вистонско откритие на сезоната, ретко се гледа толку високо крило, кое е доста продорно, игра одлична позициона одбрана и има широк репертоар на удари од десната крилна позиција. Полека ја превзема улогата на Брумен, кој несомнено беше еден од најдобрите наши ракометари на крајот од минатата сезона, но некако не може да се пронајде себеси после повредата која ја заработи во дуелот со Веспрем.
Сите играчи заслужуваат големи пофалби, меѓутоа ова се тројцата кои во последните натпревари го имаат главниот збор на теренот.
Што значи да се има врвен голман на голот, доволно видовме на последниот меч со Рајн Некар. На два пати комплетно го надигрува својот ривал, Данецот Ландин кој истотака важи за еден од подобрите голмани во светот.

На крај останува да жалиме што имавме несреќна завршница во дуелот против Веспрем во Скопје, бидејќи доколку го добиевме тој дуел, сега како првопласирани ќе влезевме во осминафиналето и ќе имавме големи шанси за фајнл фор.
Импресионирачки е и фактот што екипа како Монпеље која воопшто не е наивна, просто со половина сили ја прегазивме во Скопје.

Со годинешниот настап во групите од ЛШ, Вардар го урна својот досегашен рекорд на освоени поени во групната фаза од ЛШ, а притоа постави и рекорд на сите Македонски екипи, надминувајќи го резултатот на Металург од пред две сезони. Додека Металург своите 14 бодови ги освои во група која беше прилично слаба, со ниту една звучна екипа во групата освен Киелце, Вардар може да се пофали дека освои 15 бодови во групата која несомнено беше најтешка во оваа сезона, групата на смртта, која дефинитивно го оправда епитетот кој го доби при самата ждребка.

На крајот од групните натпревари Вардар освои 15 бодови од можни 20, остварувајќи 7 победи, една нерешена и два порази против екипата на Веспрем која го освои првото место.
Играчите на Вардар постигнаа 313 погодци, а само Барселона и Кил имаа повеќе постигнати погодоци (338 и 322), што значи дека во просек сме постигнувале по 31.3 погодоци по натпревар.
Од друга страна не можеме да се пофалиме со гранитна одбрана, бидејќи сме примиле 289 погодоци или по 28.9 по натпревар, што не носи на 15-тото место во конкуренција на 24 екипи според бројот на примени погодоци, односно дури 14 екипи имале подобра одбрана од нас во групните мечеви. Тоа и не мора да значи ништо со оглед на брзата игра која ја практикува Вардар, за разлика од повеќето други екипи, па бројот на головите на нашите мечеви не треба воопшто да изненадува.
Во превод на натпреварите на Вардар во просек се постигнувале по 60.2 погодоци.

Интересно сите играчи на Вардар (освен голманите) постигнале барем еден погодок во групната фаза од ЛШ. Дибиров со 69 погодоци е на второто место на листата на стрелци веднаш зад Кире Лазаров, Карачиќ со 52 погодока е на 15-тото место, додека Душебаев со 43 погодоци се наоѓа на делба на 32-ото место.

Веднаш зад водечката тројка на стрелци на Вардар се наоѓаат Тоскиќ со 29 погодоци, Горбок со 28, Шишкарев со 20, Брумен со 17, Стоилов со 13, а листата на двоцифрени погоди ја заокружува Чипурин кој 11 пати ја затресол противничката мрежа.

На листата на стрелци се запишале и Прибак 9 пати, Лазаров 8, Лацковиќ 7, Марковиќ 4, Терзиќ 2 и Абутовиќ 1.

Само двајца играчи постигнале погодоци на сите десет дуели, а тоа се Дибиров и Душебаев, додека Карачиќ и Тоскиќ биле прецизни барем еднаш на 9 од 10-те натпревари во групата.

Од левата бековска позиција Вардар постигнал 43 погодоци, од средната бековска позиција 61, а од десната 45. Од лево крило сме постигнале највеќе погодоци и тоа 73, додека од десната страна сме погодиле 37 пати.
Тројцата пикери на Вардар севкупно ја треселе противничката мрежа во 53 пати.

Вардарци имале 47 пенали, а искористиле 36 од нив, што претставува околу 76.6% реализација од линијата од седум метри. Противниците погодиле 27 од вкупно 38 седмерци, што им носи 71.1% на реализација.

Доколку ги занемариме квалификационите натпревари во ЛШ, нашиот ракометен клуб сеуште има катастрофален биланс во ова натпреварување, меѓутоа далеку се времињата кога бевме инфериорни во голем дел од мечевите со тогаш поквалитетните противници.
Досега, имаме скор од 20 победи, 9 нерешени и 37 порази во вкупно 66 натпревари одиграни во најелитното Европско ракометно натпреварување.
Се надеваме и веруваме дека овој скор набрзо ќе биде подобрен, а зошто да не се бориме и за некој медал уште во оваа сезона.

Веќе утре не очекува ждребката за осминафиналето, а можни противници ни се Загреб, Висла Плок и Данкерк.

ВАРДАР-Мзт 58-87 младинско куп финале!

Уште на стартот на извештајот за младинското куп финале, ќе напишеме неколку зборови за одлуките на федерацијата и одлуките на самите клубови кои ги осудуваме во текот на целата сезона. Извештајов ќе го имаше овој почеток дури и во ситуација Вардар да го добиеше финалето, затоа што време е клубовите да сфатат некои работи кога се работи за младинскиот спорт. 

Најпрвин, прилично непознато за јавноста е дека секој клуб во младинското натпреварување може да пријави два играчи кои се родени во 1993 година (имаат по 21-22 години сезонава) и еден играч кој е роден во 1992 година (што значи дека може да има 23 години во текот на оваа сезона. Овие играчи играат во лига со играчи кои се родени 1995, 1996, па дури и со 1997 и 1998. Некои забораваат која е поентата на младинскиот спорт, а тоа е да бидат произведени играчи кои во иднина би биле предводници на сениорските тимови. 

Младинците на Вардар веќе играат во втората сениорска лига, бидејќи го сочинуваат тимот на Вардар Апаве. Оние кои се генерација 1997 играат за Вардар во трета лига.

Голем минус за Вардар е што во младинското првенство игра со играчи кои се постари од генерација 1995. Дејан Лазаревски беше МВП на младинското финале уште пред 3-4 сезони, а истиот играч и денеска настапи во младинскиот куп.

Тие играчи си придонеле доволно за нивните генерации, веќе имаат прволигашко искуство и нема потреба да им фаќаат место на помладите кои сигурно се желни да изиграат еден меч кој решава за титула. Ако не го осетат притисокот на 18 години, кога би го осетиле друг пат?

На крај тие ќе бидат младинци на 22 години, па ќе дебитираат на 25, и во репрезентација ќе заиграат на 30 години. Овие смешни одлуки на федерацијата придонесуваат да нема никаков развој во младинската кошарка, бидејќи истите играчи се младинци по пет сезони, бидејќи клубовите ги интересира дали ќе освојат титула, а не со кои играчи ќе ја освојат.

Ако Вардар денес настапи со играчи кои барем потекнуваат од нашата младинска академија, МЗТ играше со играчи кои веќе се промовирани во нивниот прв тим, биле на подготовки и со репрезентацијата, а повеќето не се ниту нивно производство.

Така, денес за МЗТ настапи Бобан Стајиќ кој веќе 2-3 сезони е редовен играч во Македонската сениорска прва лига, блескаше и во дресот на Лирија пред две сезони и е далеку од некаков младинец кој би требал да се промовира во младинската лига. Притоа, до денеска Стајиќ немаше изиграно ниту минута за младинскиот тим на МЗТ, но сепак беше вратен во младинци само за да се освои титулата. За младинците настапија и Адем Мекиќ кој до лани играше во нашиот дрес, истотака има сениорско искуство и истотака нема настапувано досега за младинците на МЗТ. Тука беа и Љубо Младеновиќ и Михајло Арсовски, кои истотака само за финалето беа прекомандувани од прв состав, во младински. И двајцата потекнуваат од академијата на Работнички, а дојдоа во МЗТ пред една сезона.

И додека во МЗТ играчи на иста возраст како Стајиќ го носат тимот на свој грб, Бобан ќе може да се пофали дека бил лидер во младинското куп финале. Ќе повториме, истово ќе го кажевме ако освоеше Вардар, бидејќи ние бевме уште полоши со тоа во прв тим ни играа тројца играчи кои се вон овие генерации, а тоа се Дејан Лазаревски и Игор Ивановиќ, но ако ништо друго, овие барем играат за младинци на Вардар во текот на сезоната и потекнуваат од нашиот младински погон. 

Да се вратиме на натпреварот...

Вардар денес имаше огромен хендикеп, поради тоа што во составот не беше Димитар Ивановски (кој не потекнува од нашиот младински погон, туку помина низ повеќе клубови и од Куманово дојде кај нас) кој требаше да ја бие битката со високите Младеновски и Арсовски. Вардар остана на само еден висок играч, Мартин Шалев кој слично како и во ланското младинско првенствено финале, не беше достоен да се носи со противникот. 

Тренер на МЗТ беше довчерашниот наш младински тренер Владимир Мирковски, а помошник е играчот на Вардар во третата лига, Мартин Петровски. Овој меч беше дуел на тренери кој цел живот работеле заедно (Крстиќ, Андриевски и Кочов на едната страна, Мирковски на другата) и играч кој во трета лига игра со дел од младинците на Вардар во ист состав. 

Прашањето беше кој ќе го добие дуелот меѓу Лазаревски и Стајиќ, а одговорот го добивме многу брзо. 

Стајиќ лесно се пробиваше низ нашите редови и имаше 16 поени уште по првата четвртина која ја загубивме со 32-19 за противникот. Играта на Вардар не вреди да се коментира, никакви акции, промашувања од чисти позиции, нешто што не смее да им се случува на играчи кои со години играат заедно. Со оглед на тоа што редовно го следиме КК Вардар, на натпреварите од трета лига сме навикнале на вакви промашувања, какви што ни во маалски баскет не се гледаат, но поголемиот дел од салата се фаќаше за глава при дел од шутевите. Така, Лазаревски неколку пати ја закова топката во долниот дел од таблата при шутеви од три, а при лошите удари од тројка особено се истакна Шалев. Вардар форсираше тројки, бидејќи немавме центри за игра под кошот. Единствено Нацевски одржуваше каква-таква неизвесност во дуелот. Во втора четвртина заигравме малце подобро, Лазаревски почна да му игра агресивна и дрска одбрана на Стајиќ, па успеавме да играме многу подобра одбрана, по која од -17 дојдовме на само -8. Тоа беше најмалата разлика на која се приближивме. МЗТ ја сменија тактиката, па Младеновски излегуваше на висок блок на Лазаревски кој во чекор го следеше Стајиќ, останатите од Вардар не ја следеа играта и тоа беше доволно да ни прават вишок во секоја ситуација, по што МЗТ ја врати серијата и одново се одлепи на 16 разлика. Вардарци успеаа на полувреме да намалат на 47-35.

Стајиќ, Младеновски и Цветановски беа тројцата играчи кои ни правеа големи проблеми, додека кај нас му одеше шутот само на Ристовски, а својата задача во оваа четвртина одлично си ја одработи и Лазаревски.

Крстиќ мораше да менува многу во играта, но константно ги правеше истите грешки оставајќи ги индиспонираните Шалев и Бешлиовски на теренот. Разбирливо беше дека ни недостасува Илиевски и со тоа губевме под кошевите, но сепак мораше да се проба некоја друга варијанта.

Впрочем, Вардар играше убаво со брза петорка на теренот, и константно да правевме голем притисок вон рекетот, играјќи со ниска шутерска петорка, многу подобро ќе одигравме отколку вака. Напразно имавме високи играчи на теренот, кои ниту беа од корист во одбраната, а најмалце во нападот, кога се случуваше баш тие да мора да шутнат за тројка.

Мала надеж беше фактот што Стајиќ имаше три лични грешки, па можеше да заработи уште некоја и да треба да биде седнат на клупа. Без Стајиќ на теренот, и кошаркарите на МЗТ делуваа многу лошо, па тој беше клучна алка во нивната игра денеска.

Спортивно на нашите очекувања, започна и третата четвртина. Вардар со тројката на Ивановиќ намали на 9 разлика и тоа беше се од нас. Започна фуриозна игра на МЗТ, буквално не демолираа бегајќи на разлика поголема од 20 поени. 

Се разигра и Мекиќ кој долго време беше само на еден поен, додека ние веќе ја предадовме титулата и ги испробувавме сите играчи.

Многу порано шанса требаше да добијат играчи како Струја (Филип Јанковски) и особено Дамјан Робев.

Единствена светла точка во нашиот состав денеска беше токму Робев. 

Дечкото одигра одлично во минутите кои ги доби. Постигна 13 поени и само Ристовски со 15 беше подобар од него, асистираше, имаше и една одлична блокада, беше нерешлива енигма за противничките чувари, а и во одбрана беше добар. Да не мислите дека играл против послаби играчи, Мирковски на овој меч се реши дека докрај треба да игра скоро со целосната прва петорка. Така дури и на +30, во составот можевме да ги видиме Стајиќ и Младеновски...

Робев има и добри настапи во трета лига за Вардар и се надеваме дека во иднина ќе биде нешто подобар од добар играч од младинското првенство. Е, за вакви играчи треба да бидат овие финалиња, за играчи кои допрва треба да тропнат на вратите на првите екипи, (Робев е роден во 1997), а не за играчи кои одамна се дел од првите состави.
Колку лош шут имавме денес, говори фактот што завршивме со 14/32 од линијата за слободни и 2/25 во ударите за три поени.

Се додека на клубовите им е поважно да освојат титула, а не да извадат играчи ќе бидеме последни во втората дивизија во младинската кошарка. 

Покрај Робев, друга светла точка на црвено-црната страна беа навивачката група Комбат која во бројка од 50-тина луѓе му даде добра поддршка на нашиот клуб. Поддршката во прво полувреме беше одлична, а потоа поради разочарувачкиот резултат, атмосферата малце падна. 

На крај честитки за титулата на кошаркарите на МЗТ!

Кој е Сенијад Ибричиќ?

Досегашните засилувања на фудбалскиот клуб Вардар беа испланирани и однапред договорени уште пред да се отиде на зимските подготовки кои веќе години наназад, стандардно се одвиваат во Анталија, Турција. По потпишувањето на голманот Пачовски, левиот бек Попов, играчот кој игра на повеќе позиции, Дејан Блажевски, и играчот од средината Стефан Спировски, Вардар донесе уште едно засилување коешто ја разбранува нашата спортска јавност во последните недела дена.

Пред десетина дена со Вардар беше поврзан играч кој до пред половина година беше редовен репрезентативец на Босна и Херцеговина, играч кој беше дел од СП во Бразил, играч кој е легенда на еден гигант од екс Југославија. Сенијад Ибрачиќ е 29 годишен играч кој може да игра на неколку позиции во средината на теренот, стана последното засилување на нашиот фудбалски клуб. Една од легендите на Хајдук од Сплит, откако не успеа да потпише со Хрватскиот клуб, од Турскиот Ерчијеспор премина во нашите редови до крајот на оваа сезона. Сеуште нема информации од клубот на колкав период е потпишан договор со Ибричиќ. Низ порталите се шпекулираше со најразлични договори, договор од 2.5 години, договор од 2 години, за на крај да се дојде до некој заклучок дека Сенијад ќе биде дел од Вардар до крајот на сезоната, со тоа што се остава простор за продолжување на договорот.

Овој договор за Ибричиќ веројатно преставува последна шанса за да ја врати препознатливата форма која ја имаше пред неколку години кога повеќе Европски клубови имаа неуспешни обиди да го донесат во своите редови, за на крај да заврши во Локомотив Москва, период во кој кариерата му оди во надолна линија.

Својата кариера Сенијад ја почнува во својот локален клуб, Босанскиот Подгрмеч. На 18 годишна возраст добива шанса да заигра за првиот тим и на 23 меча постигнува 16 погодоци во  втората Босанска лига. После само една сезона, преминува во Хрватскиот прволигаш Загреб. Во Загреб минува 4 години, во кои блесува во последните две сезони. Најпрвин стигнува до третата позиција со Загреб, а во неговата последна сезона во нивниот дрес, ја завршува сезоната 2007/2008 со 12 погодоци, по што се наоѓа на 6-тата позиција на листата на стрелци во Хрватската прва лига со само еден погодок помалку од Лука Модриќ. Во периодот од 2005 до 2008, Ибричиќ одиграл 99 натпревари во Загреб во кои постигнува 22 погодока.

Последната сезона во дресот на Загреб е доволна причина да се најде на радарот на еден од посилните клубови во екс Југославија, екипата на Хајдук од Сплит.

Ибричиќ на свои 23 години доживува голем напредок во својата кариера. Веднаш добива шанса да се покаже во првиот состав на Хајдук и на крајот успева да му помогне на тимот да заврши на втората позиција, постигнувајќи 12 погодоци, само 4 погодоци помалку од најдобриот стрелец во лигата, Марио Манџукиќ.

Веќе во наредната сезона 2009/10, Ибричиќ е вистински лидер на екипата, завршувајќи го првенството со 17 погодоци кое му ја носи втората позиција на листата на стрелците. Динамо Загреб е тимот кој доминира во овие години, па Хајдук се задоволува само со втората позиција во првенството.

Но, во истата сезона Ибричиќ е човекот која му ја носи петтата куп титула на Хајдук.

Во полуфиналето го постигнува единствениот и решавачки погодок во двобојот со лутиот ривал Динамо, а во финалето е стрелец на два погодока против Шибеник и е главниот виновник за прекинувањето на 6 годишниот пост без освоен трофеј на Хајдук.

Во две и пол сезони минати во Хајдук статистичарите пресметале дека само на првенствените натпревари има постигнато 35 погодоци и има 20 асистенции. 

Откако Хајдук ги одбива понудите од Галатасарај и Газиантепспор, на крај се решава да го продаде несомнено својот најдобар играч во моментот, на Рускиот прволигаш Локомотив Москва.

Од тука неговата кариера оди само во надолна линија. Наместо на 26 годишна возраст да го достигне зенитот на својата кариера, после сезона и пол, период во кој на 28 натпревари, постигнува 2 погодоци, заминува на позајмица во Газиантепспор.

Од таму, оди на позајмица во Касимпаша, за последните две сезони да ги мине во Ерчијеспор.

Во последната полусезона во Ерчијеспор, Ибричиќ има одиграно само 10 мечеви во кои нема постигнато ниту еден погодок, ниту пак забележано некоја асистенција.

Ќе се повикаме на пишувањата во некои Хрватски портали, како најкомпетентни за опишување на неговите настапи во Хрватската лига.

Ибричиќ е опишан како најдобриот играч на Хајдук во периодот кога го носи нивниот дрес. Играч од средината на теренот кој поседува огромна имагинација, играч кој со еден потег може да го матира противникот, давајќи одлична топка до напаѓачите, но и играч кој непотребно предолго ја држи топката во своите нозе. Хрватските аналитичари процениле дека тренерите во Хајдук му дале преголема слобода во играта на Ибричиќ, односно клубот премногу се потпирал на неговата игра. Проценет како епицентар на креацијата во средниот ред на Хајдук, честопати противничките тренери знаеле да постават тактика со која одлично ќе го покријат и ќе биде невидлив на теренот. Ние можеме да го споредиме со настапите на Пандев во репрезентацијата пред неговото пензионирање од истата. Сите играч му додаваат на Пандев во средината на теренот и очекуваат дека ќе креира шанса за напаѓачите. Пандев најчесто ќе заградеше неколку играчи, ќе успееше да помине неколку од нив, за на крај да му биде направен фаул. Токму поради честите фаули кои ги правеле врз Ибричиќ и поради фактот што цела игра била оставена на него, доста често имал дуели со противничките дефанзивци и средњаци, а тоа е само потврдено со фактот што во 76 настапи во Хајдук, заработува 14 жолти картони.

Накратко, Ибричиќ е опишан како играч од стариот калибар на играчи, одличен фантазер на теренот, но и играч кој не може да следи брзо темпо на играта, бидејќи со предолгото задржување на топката константно го успорува темпото на игра.

Овој податок е особено поткрепен со неговиот понатамошен тек на кариерата, кој навистина е разочарувачки за играч кој од навивачката група Торцида е избран за најдобар во периодот од 2000-2010 година.

Luka Kaliterna (1911.-1920.)

Ljubomir Benčić (1921.-1930.)

Jozo Matošić (1931.-1940.)

Frane Matošić (1941.-1950.)

Bernard Vukas (1951.-1960.)

Pero Nadoveza (1961.-1970.)

Jurica Jerković (1971.-1980.)

Blaž Slišković (1981.-1990.)

Milan Rapaić (1991.-2000.)

Senijad Ibričić (2001.-2010.)

Голема е честа да се влезе во друштво на најдобрите играчи на Хајдук на сите времиња. 

За некого е доста чудно што токму Сенијад Ибричиќ е избран за најдобар играч на Хајдук во минатата деценија, пред имиња како Стипе Плетикоса или Дарио Срна. Како што знаат низ смеа да кажат членовите на Торцида, двата гола на Ибричиќ во дуелот со Униреа од Романија, непосредно пред цртањето на графитот биле решавачки за Сенијад да ја добие оваа огромна чест од навивачите.

Од Торцида велат дека играчите ги бирале не само според перформансите на теренот, туку и заради играњето со срце за боите на нивниот клуб. Од овој аспект, Ибричиќ е вистински херој на навивачите на Хајдук и нивен најголем миленик во последните години. 

Неговата слика се наоѓа на големиот графит во Сплит, посветен на горенаведените играчи кои се одбрани за најдобри во 100-годишната историја на фудбалскиот клуб Хајдук.

Познавајќи ја фанатичноста на навивачите на Хајдук, не само на Торцидашите, туку и на сите негови фанови, навистина е голема чест да се најдеш во едно вакво друштво.

Неговото заминување од Ерчијеспор беше примено со големо задоволство во редовите на навивачката група Торцида, откако се шпекулираше за враќање на Ибричиќ во Хајдук. Самиот им се понудил на челниците на Хајдук, велејќи дека би играл и без пари во дресот на Сплитскиот клуб. 

Интересно, од клубот сметаат дека тој воопшто не им е потребен во моментов и дека негово враќање во клубот, би значело стагнација во кариерата на Балиќ и Влашиќ, млади играчи кои играат на истата позиција како и Ибричиќ. Со оваа констатација се сложуваат и некои Хрватски портали кои велат дека Ибричиќ е далеку од онаа форма која ја имал пред 5 години. Дури и по потпишувањето за Вардар, во Хрватските медиуми се води вистинска борба помеѓу Ибричиќ и Тудор. Имено, нашиот играч Ибричиќ го обвини Тудор дека поради неговите комплекси заработени од причина што не е почитуван од навивачите околку колку што е почитуван Сенијад, иако е Сплитско дете, не дозволил да премине во редовите на неговиот омилен клуб. Тренерот на Хајдук одговара дека сите во клубот биле против негово враќање во екипата, и нагласува дека во годините минати во Хајдук, Ибричиќ на два пати имал жестока расправија со екс тренерот Едуардо Реја, караница во која испраќал и непристојни зборови на сметка на тренерот.

Во разните коментари за Ибричиќ може да се прочита дека станува збор за играч кој нема влакна на јазикот и знае да влезе во конфликт со авторитетите.

Коментарите под вестите говорат дека неговите последни постапки се осудени од навивачите на Хајдук и голем дел од нив застануваат зад Тудор. Тоа дефинитивно им се допаѓа на фановите на Динамо Загреб кои ги исмејуваат нивните ривали, бидејќи не можат да се одлучат дали го обожаваат Ибричиќ или не го сакаат.

Ибричиќ е доста почитуван и во градот во кој ја почнува кариерата, Сански Мост. За време на неговите репрезентативни мечеви во дресот на БиХ, луѓето од овој град често го следат со транспарент кој е наменет за него. Во негова чест е отворена зграда во самиот град.

Неговата репрезентативна приказна е истотака завршена од неодамна. Во дресот на БиХ, Ибричиќ дебитира во 2005 година и истиот го носи се до јули 2014 година. На 42 настапи за БиХ постигнува 4 погодоци. Дел е и од репрезентацијата на Бих на СП во Бразил, но е еден од трите играчи кои не добиваат шанса да го покажат своето фудбалско знаење. Навреден од критиките дека во дресот на БиХ е земен само заради големото пријателство со Един Џеко, по завршувањето на СП, Ибричиќ официјално се пензионира од настапите во репрезентација.

Приказната меѓу Хајдук и Ибричиќ се чини дека истотака е завршена, иако Ибричиќ повреќепати има нагласено дека тоа е тимот во кој сака да ја заврши својата кариера, иако како клуб за кој навива ја потенцира Италијанска Рома. Тоа што нас не интересира во моментов се неговите настапи во Вардаровиот дрес. Низ годините, Ибричиќ доживува трансформација од играч кој игра како поофанзивен средњак, до играч кој е вратен малце поназад во средината на теренот. Веќе на првиот подготвителен натпревар за Вардар забележа асистенција зад своето име. Ибричиќ, несомнено е играч кој може многу да придонесе во нашиот дрес, особено ако ја врати својата стара форма. Ова ќе биде да се биде или не за него. Сеуште не е толку стар, се работи за играч кој има 29 години и е во позрелите фудбалски години. Има големо искуство зад себе, нешто што е одлична препорака за него. Можеби тој е играчот што го бараме со години, играчот кој ќе знае да даде топка со очи за колегите од нападот и играч кој одлично ќе знае да ја задржи топката во свои нозе, нешто што навистина му недостасуваше на Вардар во изминативе сезони.

Андреев ќе има слатки маки при изборот на играчите од средината, особено што тука се и Глигоров, Дашијан, Спировски, Деспотовски и уште неколку млади имиња во нашиот состав. 

Веројатно формацијата со Глигоров, Дашијан и Ибричиќ во средината, како и Блажевски и Асани на крилните позиции ќе биде првиот избор на нашиот тренер.

Вардар одамна немал состав каков што поседува во моментов, и веројатно фали уште еден класа напаѓач, па да можеме посериозно да ја напаѓаме и Европа. 

Сенијад во едно интервју нагласи дека се надева дека ќе стане миленик и на Комити, а ние истотака се надеваме дека со неговите игри на теренот ќе придонесе да се случи ова. Вардар одамна немал играч кој е вистински лидер на теренот, играч кој ќе остане вечно запаметен меѓу црвено-црните фанови. Да видиме дали Ибричиќ ќе ги оправда очекувањата и ќе ни помогне да прославиме нови успеси.